Δευτέρα, 12 Ιανουαρίου 2015

Λίγο πριν τη ρουτίνα...

Ευτυχώς η έναρξη του σχολείου έπεσε λίγο πριν το Σαββατοκύριακο και έτσι μας έπεσε πιο... ελαφριά η επιστροφή στη ρουτίνα μας. 
Οι προηγούμενες ημέρες είχαν μια αίσθηση γιορτινή, αλλά και μια μικρή μελαγχολία, τώρα που όλα πέρασαν...
Φυσικά τα χριστουγεννιάτικα μπήκαν πάλι στα κουτιά τους κι εμείς τους κουνήσαμε θλιβερά το μαντίλι. Ο Φαίδωνας, όταν αντίκρισε το σπίτι άδειο, μου είπε με εκνευρισμό και λύπη μαζί "καλά σου αρέσει τώρα αυτό το σπίτι;" Και αμέσως μετά "τι θα κάνεις τώρα για να το ομορφύνεις;". Λες και δε μου φτάνουν τα δικά μου, έχω και την καταπίεση των μικρών ανθρωπάκων, που ναι, έχουν άποψη και σε θέματα διακόσμησης τώρα τελευταία!
Η αλήθεια είναι, ότι το σπίτι είναι σχεδόν άδειο τώρα που έφυγαν από τη μέση τα στολίδια και το δέντρο, αφού ακόμη υπάρχουν πολλά κενά και μη διακοσμημένα σημεία. 
"Όλα θα γίνουν σιγά σιγά" απαντώ και το εννοώ!

Όλα απλωμένα στην τραπεζαρία, λίγο πριν αποθηκευτούν και πάλι...

Οι ημέρες που πέρασαν είχαν επίσης πολύ παιχνίδι, μιας και πολλοί φίλοι και συγγενείς δώρισαν στα παιδιά διασκεδαστικά επιτραπέζια.  Πάντα απολάμβανα να παίζω επιτραπέζια και τώρα πια, που ο Φαίδωνας βρίσκεται σε μια ηλικία που μπορεί να καταλάβει και να μετρήσει, νομίζω πως θα το διασκεδάζουμε συχνά!



Το καλύτερο που συνέβη βέβαια τις τελευταίες ημέρες, ήταν το χιόνι που έπεσε. Και ήταν λίγο περίεργο, αφού χιόνιζε πάντα το βράδυ, ενώ το πρωί, με το πρώτο φως του ήλιου, έλιωναν τα πάντα και τίποτα δεν μαρτυρούσε τη χαρά της προηγούμενης βραδιάς.
Όμως είχαμε υποσχεθεί στα παιδιά, πως αν έριχνε έστω και λίγο χιόνι, θα βγαίναμε έξω για παιχνίδι, ανεξαρτήτως ώρας. Έτσι, βρεθήκαμε μια μέρα μεσάνυχτα στους δρόμους, με τα παιδιά να τσιρίζουν από ευχαρίστηση κι εμάς να προσπαθούμε να τα συνετίσουμε με απανωτά σςςς και σςςς.


Ήταν τόσο απολαυστικό! Τρέχαμε όλοι μαζί, παίζαμε και γελούσαμε, σαν να είχαμε όλοι την ίδια (μικρή) ηλικία!


Φυσούσε κι έκανε κρύο και το χιόνι έπεφτε όλο και πιο παχύ. Και όχι, η παρακάτω εικόνα δεν είναι αποτέλεσμα καλλιτεχνικής παρέμβασης στη φωτογραφία, αλλά οι νιφάδες του χιονιού που έπεφταν όμορφες και παχουλές μπροστά από το φακό.


Το επόμενο πρωινό φυσικά δεν υπήρχε τίποτα και η απογοήτευση των παιδιών ήταν τεράστια. Για παρηγοριά, φόρεσαν μόνοι τους  τα χειμερινά αξεσουάρ και έπαιζαν κυνηγητό, μέσα στο σπίτι. Πριν λοιπόν το γκρεμίσουν, σκέφτηκα ν' ανέβουμε στην ταράτσα, μπας και βρούμε απομεινάρια χιονιού σε κάποια ανήλια γωνιά.


Σταθήκαμε τυχεροί, αλλά ο Φαίδωνας δεν το ευχαριστήθηκε. Του έμεινε απωθημένο που δεν μπόρεσε να κάνει έλκηθρο και με έβαλε να του υποσχεθώ ότι θα πάμε κάπου ψηλά, σε κάποια χιονισμένη πλαγιά, για έλκηθρο. Το υποσχέθηκα κι εγώ η καημένη... Την επόμενη κιόλας μέρα βγήκε κουνιστός και λυγιστός από το σχολείο, κουνώντας μπροστά στο πρόσωπό μου επιδεικτικά ένα φύλλο με κανόνες και στόχους για την νέα χρονιά, γραμμένους από την κυρία του. Οι κανόνες είναι πολύ βοηθητικοί για την μανούλα, μιας και αναφέρουν ότι "βοηθάω στις δουλειές", "συμμαζεύω το δωμάτιό μου" κλπ. Μεταξύ άλλων λοιπόν, υπήρχε και ένα σημείο, που προέτρεπε (εφόσον υπήρχε η δυνατότητα) να παίξουν τα παιδιά στα χιόνια. "Είδες; Το γράφει και η κυρία μου" μου είπε με ύφος δασκαλίστικο. Για τους κανόνες από επάνω, ούτε λόγος!! Σαν να μην υπήρχαν...
Αποφασίσαμε ότι ήταν πράγματι καιρός να παίξουν επιτέλους με το έλκηθρο που τους δώρισαν η γιαγιά και ο παππούς πριν τρία χρόνια και που οι καιρικές συνθήκες δε βοήθησαν ως τώρα να το δοκιμάσουμε!


Καταλήξαμε μετά από λίγο ψάξιμο στο Μαίναλο και αντικρίσαμε έναν ήλιο λαμπερό!


Ο κόσμος δεν ήταν πολύς και η θερμοκρασία ήταν αρκετά υψηλή. 
Ανεβο-κατεβήκαμε τις πλαγιές πολλές φορές σέρνοντας πίσω μας το έλκηθρο, φωνάξαμε, γελάσαμε, βρεθήκαμε ξάπλα στο χιόνι σε πολύ γελοίες στάσεις, συναντήσαμε ένα (ξεμαλλιασμένο) χιονάνθρωπο που έφτιαξε μία παρέα παιδιών, ήπιαμε ζεστή σοκολάτα στο καταφύγιο και απολαύσαμε το παιχνίδι.


Και να εδώ, το χρονικό της πρώτης κατάβασης του Φαίδωνα. Μόνος, τολμηρός κι ευτυχισμένος!


Ήταν μια υπέροχη, υπέροχη ημέρα, που μας θύμισε εκείνες τις μικρές χαρές, που σε κάνουν να γελάς σαν μικρό παιδί, σου φορτίζουν τις μπαταρίες, σου εφιστούν την προσοχή στην ομορφιά της φύσης, σε χαλαρώνουν και σε απελευθερώνουν...


Το Σαββατοκύριακο έκλεισε με το αγαπημένο τους κέικ, που το έφτιαξα εχθές για μία ακόμη φορά και το οποίο έμεινε ήδη μισό, αλλά και με τα βάζα γεμάτα λουλούδια, για να μη φαντάζει τεράστιο το κενό που άφησαν πίσω τους τα στολίδια...


Συνάντησα στο δρόμο μου μια πανέμορφη Μιμόζα, στην άκρη ενός πεζοδρομίου και δεν άντεξα... Έκοψα λίγα από τα φορτωμένα με άνθη κλαδιά της. Κατακίτρινα, φωτεινά και τόσο εντυπωσιακά, αυτά τα μικρά άνθη, φαίνεται πως θα με συντροφεύουν για καιρό, αφού και αποξηραμένα δείχνουν πολύ όμορφα!


Κι αφού ανανεωθήκαμε, γεμίσαμε μπαταρίες, ταράξαμε τα ήσυχα νερά της καθημερινότητας, βάλαμε στο βάζο φρέσκα λουλούδια και επιστρέψαμε στις κούτες όσα ανήκουν σε άλλη εποχή, είμαστε πια έτοιμοι να αντιμετωπίσουμε την νέα εβδομάδα, μα και τη μας ρουτίνα μας με ανεβασμένη διάθεση...

Καλημέρα σε όλους εκεί έξω! 


Litsa

 Επισκεφθείτε το "Home"  στο facebook

13 σχόλια:

  1. Τι όμορφα που περάσατε!! Εμάς εδώ δυστηχώς δεν έριξε καθόλου χιόνι...έβλεπαν τα παιδιά στην τηλεόραση τι γινόταν σε άλλες πόλεις και ήθελαν να πάμε στα χιόνια αλλά δυστυχώς δεν τα καταφέραμε!
    καλή εβδομάδα!
    Φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Καλημέρα και καλή εβδομάδα! Τέλεια ήταν την προηγούμενη εβδομάδα! Είδαμε λίγο μία άσπρη (νύχτα) μέρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Καλημέρα Λιτσάκι! Τουλάχιστον εσείς είδατε και χιόνι, παίξατε κιόλας μαζί του. Εμείς που ζουμε στην ίδια πόλη και δεν είδαμε ούτε νιφάδα! Τι εκνευριστικό! Τέλος πάντων! Ομορφες εικόνες όπως πάντα! Καλή αρχή στη ρουτίνα μας και ελπίζω να καταφέρνουμε να την κάνουμε όσο πιο όμορφη γίνεται! Κάλη

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Τελειο το χιονι!! Κι εμεις το αγαπάμε αλλα ακομα δεν το ειδαμε!! Ο Νικολας το περιμενει πως και πως..Ανυπονω να δω πως θα ομορφυνεις το σπίτι σας!! καλημερα και καλή εβδομαδα Λιτσακι!! πολλα φιλια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Τι όμορφα! Πόσο χαίρομαι να διαβάζω και να βλέπω αποτυπωμένες στις φωτογραφίες τόσο όμορφες οικογενειακές στιγμές! Ίσως επειδή μου έλειψαν ως παιδί! Εύχομαι μια υπέροχη νέα χρονιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Α, χαίρομαι πολύ που ήρθατε κοντα στα μέρη μας και περάσατε τόσο όμορφα!
    Καλή επιστροφή στη ρουτίνα μας πλέον , αυτό ευχόμαστε όλοι!
    Φιλιά, καλή χρονιά!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Από τα πιο όμορφα post!
    Οι φωτογραφίες είναι μία και μία, αλλά δεν μπορώ να μην ξεχωρίσω αυτην στα δεξια της τετραλογίας, οπου ο Φαιδωνας κατεβαινει φορτσατος με το ελκηθρο με ενα χαμόγελο ΝΑ!!!!
    Ευχομαι τετοια χαμογελα μόνο να σας φερει το 2015 κι ακόμη πιο πλατια (αν γίνεται, που δεν το νομιζω!!!)
    Καλή χρονιά!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Καλή Χρονιά Λίτσα σε σένα και στους αγαπημένους σου! Μπράβο για τις τέλειες φωτοφραφίες αλλά μπράβο και σε σας που δημιουργείται στιγμές σαν αυτές. Πάντα τέτοια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Ευχομαι να περνατε πάντα καλά! Μπράβο για τις πολυ όμορφες φωτογραφίες σου!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Είστε πολύ ωραίοι τρελοί που κατεβήκατε μεσάνυχτα κάτω στο χιόνι! Καλά κάνατε! Και τα στολίδια για ύπνο.. του χρόνου να'μαστε καλά :-) Το Μαίναλο πολύ μου αρέσει φιλενάδα, μικρό και όμορφο. Και η μιμόζα... τρελαίνομαι, από τα αγαπημένα μου δέντρα! (πρώτη η αμυγδαλιά βέβαια) Μ'αρέσει που σχολιάζω εδώ σε σένα και γράφω και τις προτιμήσεις μου! Χεχεχεχε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Ομορφες εικόνες και του χρόνου!!!!!
    Καλή Χρονιά!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Τι ομορφες εικονες!!! Και χιλια μπραβο που βγαλατε τα παιδια οταν χιονιζε χωρις να επιλεξεται την ανεση και τη ζεστασια του σπιτιου.
    Την Κυριακη πηρα κι εγω την μικρη και πηγαμε Σελι. Ελεγα να την παω στον Ταξιαρχη για πιο κοντα, αλλα υποθεσαμε οτι δεν θα ειχε χιονια, επειδη εκανε καλο καιρο. Στο Σελι ευτυχως πετυχαμε χιονια και καναμε και χιονανθρωπους και ελκηθρο και τελεφερικ (εχεις ανεβασει ποτε τα παιδια σε τελεφερικ;; φοβηθηκα λιγακι να σου πω την αληθεια). Πρωτη φορα επαιξε με χιονια η μικρη και ξετρελλαθηκε. Δεν ηθελε να φυγουμε :)

    Ευχομαι να μας ξαναχιονισει λιγο και να παμε να παιξουμε ξανα με τα χιονια. Μου αρεσε κι εμενα χαχα :)

    Πολλα φιλια Λιτσα μου. Οσο για το σπιτι, επειδη δεν βιαζεσαι να γεμισεις την καθε γωνια, νομιζω στο τελος θα σε δικαιωσει το αποτελεσμα :) Ολα θα γινουν σιγα σιγα, οπως πολυ σωστα ειπες :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή

ΤΙ ΣΚΕΦΤΕΣΤΕ;
ΜΟΙΡΑΣΤΕΙΤΕ ΤΟ... ΘΑ ΧΑΡΩ!